In navolging van de Colorful Chestnut van twee dagen geleden wilde ik het dubbel leggen van bladeren ook uitproberen op een zijden sjaal zonder verfdeken. Dat kan immers weer een heel andere uitwerking geven.

De eucalyptus die ik bij de kiosk aan de overkant van de A13 bij Rijswijk Zuid had gekocht, deed het zo fantastisch op de vorige sjaal dat ik die er opnieuw bij pakte. De bos takken in mijn vaas wordt inmiddels steeds minder vol.

Ook bij deze sjaal legde ik kastanje bladeren zowel aan de boven- als onderzijde van de zijde. Ik had alleen niet genoeg wilde kastanje geplukt en heb daarom een restant kleinere herfstbladeren laten weken en alsnog gebruikt.

Ik kan me niet voorstellen dat ik de verkeerde zijde van het blad, de maanzijde, tegen de stof heb gelegd. Toch zijn de herfstbladeren veel lichter uitgevallen, terwijl de grote voorjaarsbladeren juist een donkere afdruk maakten. Normaal geven deze herfstbladeren een bruine tint en voorjaarsbladeren een frisse groene. Dat had een mooi voor- en najaarseffect kunnen opleveren. Misschien een idee om nog eens bewust uit te werken in een volgende sjaal.

De eucalyptus bleek zoveel tannine te bevatten dat deze zelfs door het plastic heen trok. Als je goed kijkt zie je een lichte dubbeling van de takken op de zijde. Een prachtig effect.

Ik weet dat de titel van deze sjaal wat gewaagd is, maar wie het verhaal leest begrijpt de keuze. Een enkel laagje plastic bleek niet voldoende om de kracht van de eucalyptus en de dubbeling tegen te houden.

Gebruikte bladeren: Wilde kastanje (paardenkastanje en eucalyptus