Categorie: niet meer voorradig
-
Hoe leuk is het om je schoonmoeder een workshop eco-printen te geven? Ik wilde haar graag een sjaal cadeau doen met kerst. Maar eerlijk, het blijft lastig om te bepalen welke uit mijn collectie iemand het allermooist vindt. Smaken verschillen en wat ík prachtig vind, is niet automatisch haar favoriet. Dus heb ik alle geprinte…
-
Er zijn nu maar weinig verse bladeren. Gelukkig heb ik thuis een mooie voorraad gedroogde en gesorteerde bladeren klaarliggen. Maar als ik midden in de winter toch ergens een vers blad zie, begint het meteen te kriebelen. Dat had ik onlangs bij de late amberbomen om de hoek van de straat, en nu opnieuw bij…
-
Langzaam sluipt hier de kerststemming naar binnen. Zodra het huis gevuld is met groen begint het te kriebelen. En dan kijk ik naar onze net versierde Kaukasische zilverspar, de Nordmann, en denk ik: hoe zou jij printen op zijde? De Nordmann zit duidelijk vol tannine. Maar tijdens het stomen gebeurde er iets onverwachts. De naalden…
-
Sinds ik aan eco-printen doe, schijn ik een gevaar op de weg te zijn. Vooral op de fiets, ik kijk vaker naar bomen en struiken dan naar het verkeer om me heen.Afgelopen vrijdag betrapte ik mezelf daar opnieuw op. Niet op de fiets dit keer, maar wandelend over het kerkhof, tijdens het afscheid van een…
-
Dan denk je een prachtige ecru-sjaal te gaan ecoprinten. Ter voorbereiding doop je de zijde in een voorbeits die al twee dagen klaarstaat… en wat schetst mijn verbazing? De sjaal komt er zachtblauw uit. Zónder verfdeken. Geen idee of er een verdwaalde druppel pigment in de emmer zat of dat de beits zelf een onverwachte…
-
Zaterdag vers van de markt nam ik een mooie bos eucalyptus mee, en zondag ging ik meteen aan de slag met het printen van deze prachtige takken. Helaas bleek het geen gelukkig moment, want geen van de sjaals die ik die dag maakte, was naar mijn zin.Vol enthousiasme probeerde ik een nieuwe techniek uit, waarbij…
-
Veel te leuk om verder te experimenteren met het gras uit de voortuin, net als bij de sjaal ‘verscholen achter het riet’. En eerlijk is eerlijk: dit kleine onderzoekje begint echt zijn vruchten af te werpen. De afdrukken worden steeds mooier, al stoei ik nog wel met de techniek. Om te voorkomen dat de stengels…
-
Enthousiast door de pioenroosbladeren op de paarse sjaal ben ik diezelfde week nog naar mijn tante gereden om extra bladeren uit haar tuin te plukken. Ik wilde een sjaal maken met uitsluitend pioenroosblad – puur, krachtig en zonder afleiding. Voor dit experiment gebruikte ik bladeren van twee verschillende pioenrozen uit haar tuin. Tijdens het plukken…
-
In onze voortuin staat een enorme bos riet. Een bijna onmogelijke graspol die ieder jaar weer een stukje terrein verovert. Als ik hem in het voorjaar tot de grond wil terugsnoeien, loop ik standaard rood aan en zitten mijn armen onder de striemen. Het jaarlijkse gefoeter hoort er inmiddels bij. En toch… diezelfde wilde pol…
-
Paars is niet mijn kleur, maar ik weet dat veel dames er dol op zijn. Hoog tijd dus voor een paars exemplaar. Mijn tante, inmiddels ook besmet met het ecoprint-virus, kwam langs met verse bladeren van pioenrozen, geplukt uit haar eigen tuin. Die wilde ik natuurlijk meteen verwerken. Ik had ze nog niet eerder gebruikt,…