Al geruime tijd lag het pakket ‘Toewerken naar bladgoud’ van Rachel van der Weerd, Atelier Het Kleine Huis, op mijn ecoprintplank te wachten.

Ik was al een tijdje gefascineerd door dat goud dat soms zomaar verschijnt in een print. Af en toe zag ik het op mijn sjaals oplichten, maar ik kreeg geen echte grip op het proces. Tot ik via social media berichten van Rachel voorbij zag komen. Dat voelde als een volgende stap.

Ik bestelde materialen waarmee ik meer invloed hoopte te krijgen op het ontstaan van bladgoud in mijn prints.

Blijkbaar was ik er eerder nog niet aan toe. De afgelopen maanden dienden zich andere uitdagingen aan, zoals het werken naar steenrood met eucalyptus en het verkrijgen van mooie, scherpe afdrukken op een ecru sjaal zonder verfdeken. Ook dat wilde eerst onderzocht worden.

Op de allerlaatste dag van mijn kerstvakantie was het moment daar. De avond ervoor zette ik alles klaar en bewerkte ik de stoffen voor, zodat ik de volgende ochtend met zowel pongee zijde als satijnzijde aan de slag kon volgens het ‘nieuwe’ recept. In deze techniek werk je met twee verfdekens, iets wat ik al langer wilde uitproberen.

De sjaal hieronder is gemaakt van satijnzijde. Satijn heeft de bijzondere eigenschap dat slechts één zijde glanst. Die glanzende kant heeft meestal mijn voorkeur, maar juist het contrast met de matte zijde geeft, samen met de print, een extra dimensie aan het geheel.

Gebruikte bladeren: eik, walnoot, hazelnoot, Japanse esdoorn, pruikenboom, hop, wilde kastanje en peer