Zaterdag vers van de markt nam ik een mooie bos eucalyptus mee, en zondag ging ik meteen aan de slag met het printen van deze prachtige takken. Helaas bleek het geen gelukkig moment, want geen van de sjaals die ik die dag maakte, was naar mijn zin.
Vol enthousiasme probeerde ik een nieuwe techniek uit, waarbij de zijde vóór het stomen diagonaal werd gevouwen. Behalve dat de bladeren erg donker uitvielen, vermoedelijk door de grote hoeveelheid aanwezige tannine in de bladeren, werd het eindresultaat door die diagonale vouwen ook nog eens rommelig. Hoewel het resultaat tegenviel, merk ik ook wel dat ik de lat voor mezelf steeds hoger leg.

Een matige sjaal laat ik hier meestal even liggen, tot ik besluit er iets anders mee te doen. En vaak zorgt juist een tweede print voor verrassende resultaten. Donderdagavond was zo’n moment. De repetitie met de band So What ging niet door, dus greep ik de kans om aan de slag te gaan met één van de ‘mislukte’ sjaals. Toevallig had ik zondagmiddag bij mij in de buurt, vlak bij Ypse, een aantal eucalyptusbomen ontdekt. Ik nam een paar mooie takken mee naar huis en legde de grootste bladeren over de oude print, met daarover een verfdeken waarin blauw en geel waren gemengd.

Het resultaat heeft me echt verrast. In de eerste print kleurden de bladeren zwart, maar onder invloed van de kleurdeken kregen de nieuwe bladeren tijdens deze tweede sessie warme bruintinten. De oorspronkelijke afdrukken zorgen nu juist voor extra diepte in de print.
Kortom, ik ben een tevreden mens.

En nu deze sjaal zulke mooie groentinten draagt, ben ik stiekem op zoek naar een nieuwe eigenaar met betoverende groene ogen. Een perfecte match, lijkt me.

Gebruikte bladeren: Eucalyptus van de markt en uit de buurt