Na het openen van mijn eerste pakketje in de ochtend had ik meteen de eco-printsmaak te pakken. Dit keer gebruikte ik direct een andere techniek, waarbij ik de zijde in de lengte vouwde en geen verfdeken toepaste.

Ik heb veel planten uit de tuin uitgeprobeerd. Van de gebruikte bladeren deed de adderwortel vrijwel niets. De varen, laurier en framboos bleven erg licht. De citroenbladeren gaven geelgroene bladvegen. De pruikenboom liet wat vlekken achter, waarschijnlijk doordat de bladeren te dicht op elkaar lagen. De druif en de Japanse esdoorn deden het daarentegen geweldig.

Op de sjaal zie je nu een zachte, natuurlijke compositie ontstaan. De bladafdrukken liggen los over de zijde verspreid en variëren van grijsgroen en zachtgeel tot paarsbruin. Doordat de zijde in de lengte is gevouwen, lopen sommige vormen deels door, wat zorgt voor een subtiele gelaagdheid. De afdrukken zijn niet scherp omlijnd, maar juist wat dromerig en diffuus, alsof ze langzaam in de stof zijn getrokken.

Het geheel heeft een rustige, bijna transparante uitstraling, waarbij geen enkel blad domineert. Een sjaal die je niet in één oogopslag ‘uitleest’, maar die bij het dragen steeds nieuwe details laat zien.

Oei, wat is dit leuk!

Gebruikte BLADEREN: varen, laurier, framboos, wilde wingerd, klimop, druif, Japanse esdoorn, citroenplant, braam, pruikenboom, plataan, aalbes en rode adderwortel