De beukenboom van de buurman heeft inmiddels flinke hoogtes bereikt, zo hoog zelfs dat hij in het najaar onze zonnepanelen overschaduwt. Gelukkig hebben we een goede band met onze buren en was er geen ‘Rijdende Rechter’ nodig om dit op te lossen. Omdat het een stevige klus is, heeft Ton gisteren geholpen en zijn ze samen aan de slag gegaan.

Het was koud, maar gelukkig droog. Na een middag klimmen, zagen en sjouwen is de boom meer dan gehalveerd. En wat een bladeren kwamen daarbij vrij. Voor mij hét moment om dit vast te leggen in een sjaal.

Met wat restverf uit het atelier, een ongewassen verfdeken en een rand van beukenbladeren ontstond opnieuw een verrassend resultaat. Doordat de verfdeken nog doordrenkt was met tannine uit een eerdere sessie, werkte die door in deze nieuwe print. De bladeren zijn alleen langs de randen geplaatst, waardoor in het midden de afdrukken van een eerdere laag als donkere schaduwen zichtbaar blijven.

En dan is er nog dat ene schattige, verdwaalde blaadje in het midden. Alsof het net is komen aanwaaien, een toevallige passant in het geheel.

Gebruikte bladeren: rode beuk