Omdat ik weet dat de Cotinus uit mijn voortuin blauw kan kleuren, in ieder geval op katoen, wilde ik dat effect ook eens op zijde uitproberen. Ik heb Cotinus vaker op zijde geprint, maar door het gebruik van ijzersulfaat kreeg ik tot nu toe vooral donkere afdrukken. Mooi, maar wie mij kent weet dat ik een zwak heb voor blauwtinten.

De sjaal had ik een nacht voorgebeitst met aluin. Daarna legde ik de Cotinusbladeren op de zijde, aangevuld met enkele nieuwe bladeren waarvan ik niet zeker wist of ze voldoende tannine bevatten. Ik was heerlijk bezig, luisterde naar een podcast en werkte grotendeels op de automatische piloot.

Pas toen alles klaar lag, besefte ik dat de andere bladeren zonder ijzersulfaat waarschijnlijk weinig tot niets zouden afdrukken. Dus haalde ik alles weer van de sjaal en dompelde deze alsnog een kwartier in een ijzerbad. En dáár maakte ik de fout. Gelukkig realiseerde ik me dat al voordat ik de sjaal inrolde, waardoor ik bij het uitpakken wist dat ik geen blauw hoefde te verwachten.

En inderdaad, geen spoortje blauw. Geen stipje. Alleen donkere, bruine afdrukken. Ook mooi, zeker voor wie van een natuurlijke, ingetogen sjaal houdt, maar niet wat ik voor ogen had. Toch heeft het resultaat iets weg van een aquarel, met zachte, natuurlijke waterverfeffecten.

Ik hoop de komende dagen nog tijd te vinden om het opnieuw te proberen. Gelukkig hangen er nog genoeg bladeren aan de kleine Cotinusstruik. En anders moeten we gewoon een jaartje wachten.

Gebruikte bladeren: Judasboom, Cotinus, Pijpplant (Aristolochia), (grote) orchideebloem, en zeeaster (bloem)