Zaterdag 16 september liep ik, zoals zo vaak, aan het einde van de Delftse markt. Dat heerlijke moment waarop de kooplieden nog één keer alles uit de kast halen en hun waar voor een prikkie aanbieden. Tussen de bossen bloemen van één euro zag ik ze staan: prachtige takken eucalyptus, mét vruchten.

Vorige week had ik ook al een bos gekocht, maar toen kwam ik niet aan printen toe. Die moest snel tussen kranten om te voorkomen dat de takken onbruikbaar zouden worden. Dit weekend had ik wél tijd. Dus deze verse bos moest mee naar huis.

Ik koos voor een sobere, ongekleurde sjaal. Puur de afdruk van de sierlijke eucalyptus­takken, in de hoop dat ze rood zouden kleuren. Het blijft altijd spannend wanneer je een bos op de markt koopt. Je weet nooit welke soort je in handen hebt. Eucalyptus kan op zijde variëren van bruin, geel en groen tot oranje of zelfs rood.

Sinds kort hebben wij een kitten, een Oosterse Korthaar, die mijn atelier ziet als zijn persoonlijke speeltuin. Inrollen met een handicap dus, terwijl je hoopt dat hij niet stiekem een blad tussen het werk vandaan heeft gegrist voordat het pakket stevig is opgebonden.

Bij het uitpakken zag ik meteen dat er geen spoor van oranje of rood te bekennen was. Maar wat een heerlijke eucalyptusgeur kwam me tegemoet. De afdrukken op de zijde zijn warmbruin, terwijl ze op het plastic felgroen waren. Die verschillen blijven fascinerend.

Was dit mijn eigen eucalyptusboom geweest, dan had ik net zo lang geëxperimenteerd met beits en proces tot ik die frisse groene tint ook op zijde had gekregen. Maar met een markt­bos moet je het doen met wat je krijgt. En ook dat is de charme van eco-printen. 🌿

Gebruikte bladeren: Eucalyptus