Nog steeds heb ik gedroogde bladeren van de pioenroos van wijlen Elly, die ik in het najaar zorgvuldig heb verzameld. Ik bewaar ze met aandacht, omdat ik niet weet of haar pioenroos op stam het uiteindelijk gaat redden. Gelukkig heb ik ook de zaaddozen nog.

Met deze sjaal ben ik verder gegaan met mijn project eco-circles. Ik ben op zoek naar het juiste materiaal om cirkels uit te sparen in de verf, bij voorkeur een materiaal dat herbruikbaar is. Wat ik tot nu toe heb gebruikt, kan de hitte van de stoompan niet verdragen en is daardoor slechts één keer inzetbaar. Dat maakt het kostbaar, arbeidsintensief en is natuurlijk verre van duurzaam.

In deze sjaal heb ik cirkels van drie verschillende materialen verwerkt. Het materiaal waarvan ik hoopte dat het herbruikbaar zou zijn, bleek toch te poreus. Al bij het eerste gebruik drong de verf erdoorheen, en vermoedelijk zal dat bij volgende sessies alleen maar toenemen. Toch gaf dit op deze sjaal juist een bijzonder effect.

Ook hier heb ik opnieuw de verfdeken gebruikt die ik de afgelopen dagen al meerdere keren heb ingezet. Normaal was ik mijn verfdekens om onverwachte vlekken of kleurvermenging te voorkomen. Maar deze deken bevat inmiddels zoveel kleurnuances dat het effect in combinatie met granietgrijs juist prachtig uitpakt. Daarom heb ik hem opnieuw in de kleur graniet gedoopt.

En als Elly van boven meekijkt, dan denk ik dat ze trots is!

Gebruikte bladeren: bladeren van de pioenroos (van Elly)