een Portugese herinnering in zijde

Soms neem je iets mee van vakantie dat niet in een koffer past, maar in een gevoel. La Folha Azul is zo’n herinnering.

Tijdens onze meivakantie verbleven we in Setúbal, in een huisje met een tuin eromheen. Een tuin met karakter. Daar groeiden een zwarte vijg en een Peruaanse peperboom – bomen die meteen mijn aandacht trokken. Terwijl anderen schelpen of stenen verzamelen, stop ik bladeren in mijn tas.

Thuis, eenmaal terug in mijn atelier, kregen deze bladeren een tweede leven. Voorzichtig gedroogd, zorgvuldig gelegd op pure zijde, en daarna gestoomd tot hun tannine zich overgaf aan de stof.

De diepe, heldere blauwtint van de verfdeken vormt een krachtig contrast met de zachte afdrukken van de vijgenbladeren. Hun nerven zijn subtiel zichtbaar, met hier en daar warme, bijna gouden schakeringen – alsof de Portugese zon nog in het blad is blijven hangen. De fijne takjes van de peperboom zorgen voor een speels, bijna grafisch lijnenspel dat door het blauw heen danst.

Van dichtbij zie je de details: kleine stipjes van natuurlijke tannines, zachte kleurverlopen, lichte verschuivingen in tint waar blad en zijde elkaar ontmoetten. Geen herhaling, geen patroon dat zich exact herhaalt – alleen het toeval en de natuur die samen hun werk deden.

De naam La Folha Azul – het blauwe blad – voelt als een ode aan die plek.
Aan de tuin.
Aan de warmte.
Aan het verzamelen van kleine momenten.

Het blijft bijzonder hoe een wandeling onder buitenlandse bomen uiteindelijk eindigt als draagbare herinnering om je schouders.💙

Gebruikte bladeren: Peruviaanse Peperboom en de Zwarte Vijg